Mijn boeken
Al heel mijn leven ben ik zelf een boekenfan. Toen ik nog een kind was schreef ik al graag korte verhalen en verslond ik boeken. Auteur worden leek me wel iets. Maar wie zat nu op Hilde haar boek te wachten? Tot ik een voorstel kreeg van Lannoo om eens mijn visie over honden op papier te zetten. Binnen de vier maanden lag mijn eerste boek in de boekhandel. Al gauw moest er een herdruk komen en werd mijn boek een bestseller genoemd. Mijn kinderdroom kwam uit !
Ondertussen zijn er nog twee boeken uitgebracht door Standaard uitgeverij. Qua uiterlijk zijn deze boeken absoluut van betere kwaliteit, deze keer moest het allemaal ook niet zo snel gaan. Maar qua inhoud zijn ook deze boeken helemaal van mezelf, mijn stijl, mijn visie.
De Ideale Hond
Dit boek is mijn eerste. Ik schreef het omdat ik de ogen van de hondeneigenaren eens wilde openen. Heel veel mensen hebben al een massa boeken gelezen, maar al deze boeken gaan uit van rassen en van ideale omstandigheden. Wanneer je een hondenencyclopedie leest wordt vooral over uiterlijk geschreven en lijkt elke hond geschikt voor iedereen. Moeilijk dus om een hond aan de hand van deze informatie te kiezen of om je eigen hond te doorgronden.
Daarom schreef ik dit boek. Ik leg uit hoe je op een andere manier naar honden kan gaan kijken. Wanneer je het wezen "hond" beter begrijpt kan u een betere keuze maken, of je problemen met je eigen hond plaatsen en oplossen.
Ik bekijk honden niet zozeer op uiterlijk, maar eerder aan de hand van karakter en type. Door dit boek leer ook jij anders naar honden te kijken. Een massa fabeltjes die hun eigen leven zijn gaan leiden onder de hondenmensen worden ontkracht en uitgelegd. Nog te veel wordt nagepraat en klakkeloos aangenomen dat wat men hoort vertellen ook waarheid is. Honden zijn hier de dupe van.
Dit boek is echt bedoeld om mensen inzicht te laten krijgen in hun eigen of toekomstige hond.
De afgelopen 3 jaar zijn enkel goede reacties verschenen, waar ik heel blij mee ben. Mensen vinden het een boek vol nieuwe weetjes die ze nergens eerder gelezen hebben (was ook de bedoeling!). Maar vooral wanneer ik hoor dat mensen het vinden lezen als een roman ben ik heel blij. Want ook dat had ik voor ogen. een boek dat je eens niet aan de kant legt met de smoes"de rest lees ik morgen wel", maar een boek waar je blijft in doorlezen tot het laatste blad.
Commentaren door anderen:
Hond en Kind
Ik kan er zo boos om worden, wanneer kinderen gebeten worden door honden. Niet boos op de kinderen, niet boos op de hond, maar op de volwassenen die het hebben laten gebeuren. Het klinkt grof, ik weet het. Maar toch stel ik de volwassenen verantwoordelijk, zij zijn het die honden en kinderen bij elkaar brengen. Waarom verdiepen ze zich hier dan niet eerst in. Wanneer ik zie hoeveel fouten er gemaakt worden bij de keuze van de hond en bij de opvoeding van zowel kind als hond, dan verwonderd het mij dat we niet meer krantenberichten lezen over zware incidenten.
Met mijn boek zet ik alles wat je moet weten om kinderen en honden veilig met elkaar te laten omgaan eens op een rijtje. Het boek is een leidraad voor ouders, grootouders, opvoeders en al wie met honden en:of kinderen samenleeft.
Meermaals krijg ik de opmerking dat de titel niet goed gekozen is. Na het lezen vinden mensen immers dat ik hen heb opgevoed en niet de kinderen of de honden. Natuurlijk, dat is ook de bedoeling. Ik wil volwassen mensen uitleggen hoe ze een hond veilig kunnen houden en maken. In feite moet je geen kinderen hebben om uit dit boek veel te leren.
Wanneer je weet hoe je op een vriendelijke manier dominant wordt over een hond, welke commando's een hond moet kennen om hem te kunnen sturen, dan krijg je een hond die respect voor je heeft. Daarnaast is het ook belangrijk dat je aan je hond kan zien of er een probleem zit aan te komen. Dus moet de baas leren hoe hij kan zien wanneer een hond bang, gestrest is enz. . De baas moet ook kunnen zien wanneer een hond zal bijten, want NOOIT bijt een hond zonder te verwittigen, alleen herkennen mensen zelden deze verwittigingen.
Daarom schreef ik dit boek. Volwassenen leren de basis op een leuke manier aan. Bovendien lees je ook over hoe kinderen en honden veilig samen te laten leven.
Anton en Harley op stap
Het heeft geen zin om tegen kinderen honderd keer te zeggen dat ze van de hond moeten afblijven. Zo lang ze niet begrijpen waarom dat is, zullen ze steeds weet hun eigen zin doen. Wie beter dan de hond zelf kan hen vertellen wat hij wel en niet leuk vindt? Vanuit deze redenering wilde ik een boekje schrijven voor kleine kinderen. Met leuke tekeningen. het moest voorgelezen kunnen worden aan kinderen vanaf drie jaar, maar ook leuk zijn om zelf te lezen voor kinderen vanaf zeven jaar. Daarom ging ik op zoek naar een fantastische tekenares.
Het verhaal heb ik zelf geschreven. Niet simpel hoor. Uiteindelijk heb ik er langer over gedaan om dit verhaal te schrijven dan over de twee andere boeken samen. Maar ik ben er nu heel trots op. Tijdens het proeflezen, bleken kinderen het een leuk verhaal te vinden, bovendien hadden ze ook netjes begrepen wat Harley hen verteld had.
Mijn intussen overleden Bearded Collie Harley vertelt het verhaal. Hij en zijn hondenvrienden leggen uit hoe zij graag hebben dat kinderen met hen omgaan. Ze vertellen waarom ze het niet leuk vinden wanneer ze gestoord worden tijdens het slapen, eten, enz. Ze vertellen ook waarom ze soms in de billen van kindjes bijten. Harley en Anton zijn de beste vrienden. Anton is mijn eigen zoon toen hij vier jaar was. Mijn eigen zoon heeft het netjes geleerd en dus leren de lezertjes niet alleen wat ze niet moeten doen, maar vooral wat ze WEL moeten doen. De kleinste kinderen vinden het hilarisch om het kakje-verhaal te horen. Kakje staat voor fout en het koekje-verhaal staat voor juist.
Bij een klant thuis kreeg ik de leukste bevestiging voor mijn werk. Een moeder wilde me laten zien wat de hond aan zijn buik had en liep naar zijn mand toe. Opeens sprong het zoontje van vier recht en hield zijn moeder tegen." Nee, mama, dat mag je niet doen heeft Harley gezegd" riep hij. Hij spurtte naar de salontafel deed het boekje open op de pagina waar Harley uitlegt dat hondjes het niet leuk vinden om wakker gemaakt te worden en plantte het boek op de knieen van zijn moeder." Lees dit nog eens, aub?!"
Ik stond te glunderen, Joepie, dit was wat ik wilde bekomen. Kinderen leren het sneller dan verwacht en met wat geluk voeden zij hun ouders op. De toekomst ligt immers bij de komende generaties. Wanneer kinderen leren hoe het moet worden zij niet langer gebeten en zij zullen deze kennis weer overdragen aan hun kinderen later. Alleen zo zal de hond zo intensief bij ons kunnen leven zonder gevaar.